Lifestyle

Long time no see… corona update

Het is inmiddels iets meer dan een maand geleden dat ik iets op mijn blog heb gepost. Niet omdat ik het niet meer leuk vond, maar omdat ik gelijk na de concerten waar ik eind februari ben geweest corona heb gekregen. En dat viel me toch zwaar tegen…

Let’s rewind
Laten we beginnen bij het begin. 25 februari mocht alles langzaam weer, de maatregelen werden versoepeld. Meteen die dag had ik een concert van Kraantje Pappie. Ik had een super leuke avond en aangezien iedereen van tevoren getest werd voor een QR-code was ik niet bang om besmet te raken. Daarnaast stond ik ook nog eens front row, wat naar mijn idee de kans ook een stuk kleiner zou maken. De volgende ochtend voelde ik me behoorlijk brak. Ik had echter geen slok alcohol gehad en ik herkende dit gevoel niet van andere concerten. Ik was extreem moe, vaag misselijk en redelijk duizelig. Toch dacht ik eigenlijk niet aan corona, dat kan toch niet zo snel? Die avond ging ik dan ook vroeg slapen om de volgende dag toch hopelijk weer fit te zijn voor het concert van Suzan & Freek. Gelukkig voelde ik me zondag iets beter, al was ik nog steeds niet helemaal fit. Ik had geen coronaklachten en ook de test voor het testen voor toegang kwam negatief terug. Uiteraard ging ik die avond dus gewoon naar het concert. Ook hier had ik weer een super leuke avond en gelukkig merkte ik niet veel meer van de extreme moeheid.

Maandag werd ik wakker met een licht verkouden gevoel. Dit heb ik vaker na concerten, maar toch zei iets in mij dat ik corona had. De zelftest was echter negatief. Tegen de avond kreeg ik een gekke hoofdpijn die te vergelijken is met het gevoel van migraine, maar dan iets minder hevig. Op dat moment werd ik gebeld door de vriendin waarmee ik naar de concerten ben geweest; ze had een positieve zelftest. Toen wist ik eigenlijk al genoeg. Ik deed nog een test, maar ook deze bleef bij mij negatief. Maar voor hoe lang?

Twee streepjes
Dinsdag werd ik minder fit wakker. Ik voelde me verkouden, moest hoesten en had last van mijn keel. Een gekke keelpijn… ik zou het omschrijven als een rauwe, droge keel. Ik had namelijk geen last bij het slikken. De zelftest bevestigde dat ik corona had, een heel licht streepje verscheen na zo’n acht minuten. Ik ben meteen in isolatie gegaan en ik werd steeds iets zieker. Ik had het erg koud, zat te rillen en zelfs met een trui aan in bed liggen onder twee dekens leek niet te helpen. Ik was ook vroeg wakker geworden ondanks de vermoeidheid, ik was echter totaal niet slaperig. Verder kreeg ik af en toe wat hoofdpijn en had ik flinke spierpijn in mijn benen. Na een paar uur kwam er ook koorts bij kijken. Die nacht heb ik vreselijk geslapen, ik had het gevoel alsof ik hele hoge koorts had (mijn temperatuur zat rond de 38 graden) terwijl dit niet het geval was. Ik leek een soort koortsdroom te hebben, ik sliep erg onrustig en had het gevoel alsof ik steeds warmer werd en nog half wakker was. Ik heb deze nacht vier keer een halfuurtje kunnen slapen. Daarnaast leek ik me ook steeds slechter te voelen als ik even geslapen had.

Woensdag was by far de slechtste dag en laat dit nou net de dag wezen waarop ik naar de GGD moest. Ik werd misselijk wakker en zelfs van rechtop zitten werd ik licht in mijn hoofd. Ook had ik flinke hoofdpijn. De autorit naar de GGD was heel vermoeiend, ik kon mijn ogen bijna niet open houden (ik reed uiteraard niet zelf) en ook hier werd ik super misselijk van. Toen ik weer thuis was heb ik meteen 1,5 uur geslapen, hierna voelde ik me in vlagen langzaam wat beter. Ik had pijn in mijn benen, was warm en koud tegelijk en ik vernam voor het eerst een gekke smaak. Ik leek namelijk metaal te proeven. Gelukkig was dit van korte duur. ’s Avonds begon ik neusverkouden te worden, het leek iets beter te gaan met mijn keel. Wel bleef ik nog flink hoesten. De koorts was ook flink gestegen naar een temperatuur van boven de 39 graden. Ik had dan ook opnieuw een slechte nacht waar ik bijna niet geslapen heb.

Making progress…
Donderdag begon ik me voorzichtig iets beter te voelen. Ik had nog steeds last keelpijn, spierpijn en alle verkoudheidsklachten, maar de koorts waar ik ’s ochtends last van had zakte al snel naar verhoging. Dit scheelde echt enorm in hoe ik me voelde! Ik had voor het eerst last van steken door mijn oren, maar gelukkig bleef het daarbij. Wel verloor ik deze dag compleet reuk en voor grotendeels ook mijn smaak, vreselijk vond ik dat. Het is zo gek als je je tandpasta bijvoorbeeld ineens niet meer kan proeven. Ik kon nog proeven of iets zoet/zout/spicy was, maar wat het dan was kon ik niet precies vertellen. Het enige wat ik nog wel enigszins kon proeven waren sinaasappels en sterke kruiden. Die nacht heb ik wel een stuk beter geslapen, met als resultaat dat het steeds iets beter ging. Die zaterdag was de koorts voor het eerst weg na 5 dagen, maandag kwam mijn smaak deels terug. Uiteindelijk ben ik mijn smaak ongeveer 5 dagen kwijt geweest, dinsdag kon ik ineens alles weer proeven. Thank god! Mijn reuk ben ik ongeveer een maand later nog steeds deels kwijt.

En nu?
Ik heb uiteindelijk de volle 10 dagen in quarantaine gezeten, mijn verkoudheidsklachten gingen namelijk niet over. Wat ik het meest heb onderschat is de enorme vermoeidheid en de intensiteit van de symptomen. Ik hoorde namelijk van de meeste mensen dat omicron wel mee viel. Ik ben jong, gezond en heb de nodige prikken gehad, ik had dus niet verwacht er zoveel last van te krijgen. De eerste week na de quarantaine was eigenlijk gewoon vreselijk, ik was zó moe dat ik bijna flauwviel in de supermarkt en na 1,5 kilometer lopen echt moest bijkomen. Inmiddels gaat het wat beter, maar ik ben nog steeds erg vermoeid. Vandaar dat het dus ook zo stil was op mijn blog. Ik had vooral vlak na corona last van concentratieproblemen, soms merk ik dit nog steeds. Op dit moment kan ik last hebben van prikkels, heb ik snel last van mijn hoofd, ben ik moe na activiteiten (kamer opruimen, stuk lopen) die ik vroeger makkelijk kon volhouden en lig ik eigenlijk elke dag rond 17:00 wel even op bed om bij te komen. Zodra ik dan weer gegeten heb krijg ik weer een lichte boost van energie. Af en toe hoest ik nog en ik heb nog steeds last van mijn spieren en oren.

Ik wil het bloggen weer langzaam oppakken. Dit zal niet elke dag zijn, denk aan een paar artikelen per week tot ik weer compleet fit ben en mijn schoolwerk heb ingehaald. Mijn doel voor nu is één artikel per drie dagen. Misschien lukt dit, misschien lukt dit niet. Ik wil vooral schrijven wanneer ik hier een goed gevoel bij heb. Ik hoop snel weer elke dag te kunnen posten.

Veel liefs,
Daphne

3 gedachten over “Long time no see… corona update

  1. Fijn dat je terug bent! Ik dacht dat je gestopt was met bloggen, maar gelukkig niet. Wat erg om te lezen dat je er zo ziek van bent geweest en dat je nu nog steeds de nasleep voelt. Ik wens je veel beterschap!

Laat een reactie achter op vanessablogt Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.